Ik, Herman van Linschoten heb op 22 mei 1998 Rederij van Linschoten opgericht. De reden hiervan was dat ik met mijn toenmalige vriendin eigenlijk op zoek was naar een tjalkje van ongeveer een meter of 14. In die tijd waren we met grote regelmaat aan het wedstrijdzeilen met traditionele platbodems en hadden daarvoor een plaats nodig om een beetje comfortabel te kunnen bivakkeren.

Maar na diverse bootjes te hebben bekeken liep ik tegen het WAKEND OOG aan, een chartertjalk van 19,25m met plaats voor 10 gasten. Wel wat groot, maar dat charteren, dat trok me wel aan. De achterliggende gedachte was simpel: Nu werk ik 7 dagen in de week en dat zal met het charteren niet veranderen, maar dan kan ik wel elke dag zeilen!

Ik hoefde er dus niet lang over na te denken en met wat hulp van mijn toenmalige werkgever Stella Nova Jachtservice werd in korte tijd de financiering rondgebreid en was ik reder.

En er werd gezeild, de eerste jaren zo'n 120 dagen per seizoen en dat werden er steeds meer. Op een gegeven moment moest er maar wat groters komen en ik ging weer bootjes kijken. Na eerst een schip gekocht te hebben, die bij de aankoopkeuring toch niet te bleek voldoen aan de eisen werd iets later de VICTORIA S gekocht en de vloot was geboren.

Maar uiteindelijk werd het WAKEND OOG weer verkocht en bleef alleen de VICTORIA S, het vlaggenschip van het boekingskantoor TSC, waar het schip is ondergebracht. En gezeild werd er! De seizoenen liepen op tot wel boven de 170 vaardagen.

In de winters werkte ik steeds meer voor Oude liefde scheepsrestauratie die klassieke rond- en platbodems restaureren en voor Heerlien - klassieke schepen die zich meer met klassieke S-spanten bezig houdt. Toen kwam er in 2004 ook voor mij een loods in Workum vrij, waar inmiddels al aan veel klassieke jachten gewerkt is. Bovendien wordt de loods tevens verhuurd aan doe-het-zelvers en worden er de onderhoudswerkzaamheden uitgevoerd die nodig zijn om een charterschip in topconditie te houden en te verbeteren.

En weer moest er iets anders komen, iets nog mooiers en daarom werd de VICTORIA S verkocht. Na wat maanden om me heen gekeken te hebben werd ik gewezen op de ENGELINA. Zij zou weer te koop komen en ik, ik kocht!

Ik noemde haar JAN HUYGEN naar de ontdekkingsreiziger Jan Huygen van Linschoten, mijn voorvader. Nu gaan we internationaal op naar de Oostzee, maar niet helemaal. De JAN HUYGEN gaat in het voor- en naseizoen in Nederland vanuit Harlingen op de prachtige Waddenzee varen en in het hoofdseizoen vanuit Kiel in Duitsland.

De doelstelling blijft ook in deze nieuwe fase nog steeds dezelfde: "Ik wil mijn gasten een zo aangenaam mogelijke vakantie bezorgen en proberen om dat gevoel wat mij al jaren beheerst aan hen mee te geven, de liefde voor het zeilen en het behouden van oude schepen."

H.G. van Linschoten